batedọr2
LvP
s. m.
a. 'celui qui bat, batteur'
b. 'celui qui bat le blé, batteur en grange'
Rn 2:197a [bateyre, batedor ]
∅ FEW 1:291b, 1:294a [ʙᴀᴛᴛᴜᴇʀᴇ].