batedọr2

LvP

s. m.

a. 'celui qui bat, batteur'

b. 'celui qui bat le blé, batteur en grange'

Rn 2:197a [bateyre, batedor ]

FEW 1:291b, 1:294a [ʙᴀᴛᴛᴜᴇʀᴇ].