bel

n. m.

'grand‑père'

D: 1190 Rouergue ⊂ ChartPrB 245,8 (éd.: «beau‑père»); 1464 Dienne ⊂ DAOA 149a; 1494 Saint‑Flour ⊂ DAOA 149a

∅ FEW 1:321a [ʙᴇʟʟᴜѕ].

→ bela, belet