bel
n. m.
'grand‑père'
D: 1190 Rouergue ⊂ ChartPrB 245,8 (éd.: «beau‑père»); 1464 Dienne ⊂ DAOA 149a; 1494 Saint‑Flour ⊂ DAOA 149a
∅ FEW 1:321a [ʙᴇʟʟᴜѕ].
→ bela, belet