[auguier]

variante(s): auger, augoer, augué

n.

'terrain marécageux, marécage'

D: 1260 Arné ⊂ DAG 1170 (‑er); 1455 ⊂ CartOssT 149,12 (‑ues A); ArchBPyr ⊂ LespyR 1:69a (‑oers)

∅ FEW.

→ aiguier2, augar