benezẹch, benazẹch, benezẹcte
LvP
adj.
a. 'béni'
b. 'bénit'
Rn 3:54a [beneseyta fém. s. v. benezir ]
FEW 1:323b [ʙᴇɴᴇᴅɪᴄᴇʀᴇ].
→ benedir, beneit, sobrebenesech