benezẹch, benazẹch, benezẹcte

LvP

adj.

a. 'béni'

b. 'bénit'

Rn 3:54a [beneseyta fém. s. v. benezir ]

FEW 1:323b [ʙᴇɴᴇᴅɪᴄᴇʀᴇ].

benedir, beneit, sobrebenesech